Over pijn, kwaliteit van leven en afscheid nemen van je paard

Nu dat ik helaas op het punt ben gekomen waarop ik t.z.t. de knoop door zal moeten hakken om Zennith te laten euthanaseren en ik hier ontzettend veel gedachten aan gewijd heb, lijkt dit me een interessant onderwerp om eens over te schrijven.

Ik heb namelijk altijd gezegd dat ik wil dat mijn paard een PIJNVRIJ pensioen kan hebben; daarmee bedoelde ik dus; pijnvrij stappen. Maar ook weg kunnen draven voor een ander paard indien nodig, zonder dat met grootste moeite te hoeven doen.

Nu heeft mijn moeder vroeger al gezegd: “met pijn kan je leren leven, maar met lijden niet”. Nu ik voor deze T-splitsing sta begin ik te begrijpen wat ze hiermee heeft bedoeld.
Zennith is nog onwijs vrolijk en uitgesproken zichzelf. Maar… wel pijn… want hij loopt niet zuiver. Ook niet met pijnstilling.

Persoonlijk is het mijn grootste angst om hem in leven te houden omdat ik geen afscheid van hem kan nemen. Dat zal uiteindelijk toch wel moeten maar daarvoor hoeft hij wat mij betreft dus niet te lijden. Daarom heb ik nu een aantal basisvoorwaarden met mezelf afgesproken om zijn welzijn strikt in de gaten te houden. Het is natuurlijk een vluchtdier dat het liefst niet laat zien dat hij (ernstig) verzwakt is.

• Ik wil hem regelmatig liggend (!) zien slapen
• In één keer op kunnen staan, niet dat je ze een paar keer ziet schommelen/aanzetten om omhoog te komen.
• Plezier hebben en houden in bepaalde activiteiten. Hij geniet enorm van buiten/op andere plekken wandelen, dus wanneer hij hier geen plezier meer in heeft, is dit wat mij betreft een duidelijk signaal
• Makkelijk voetjes kunnen geven; m.a.w. dat hij voldoende kracht/balans heeft om zichzelf staande te houden op 3 benen.  Dit heeft 2 onderliggende redenen:
  – hoefverzorging
  – slapen; ik zie wel eens paarden die tegen een muur gaan leunen omdat ze niet meer op rust kunnen staan….
• Zoekt hij nog interactie met andere paarden?
• Zijn zijn drink- en eetgewoontes nog als vanouds?

Eén keer per maand, ga ik objectief kijken hoe we ervoor staan; wat heb ik deze maand gezien? Komt hij nog door de bovenstaande checklist? Nee? Dan weet ik dat het tijd is voor de beslissing.

Daarnaast heb ik met mijn stalgenoten afgesproken dat zij hem blijven monitoren. Ik ben er dagelijks wel gemiddeld zo’n 1-2u maar hoe staat hij er de overige 22u bij? Staat hij dan niet verpietert in een hoekje?

Geen leuke onderwerpen om mee bezig te zijn, maar ik denk absoluut noodzakelijk om eens over na te denken als eigenaar ook al lijkt het nog zo ver weg.  

Ik besef me wat ik hem kan besparen en wat is het toch mooi dat wij dit voor onze dieren mogen doen in het geval van lijden.